H κρίση των καπιταλιστικών σχέσεων παραγωγής

Μια  σύντομη ταξινόμηση των μορφών σύγκρουσης παραγωγικών δυνάμεων-σχέσεων παραγωγής στο νέο στάδιο του καπιταλισμού

Είναι παρατηρητέο ,ότι σε περιόδους «οικονομικής κρίσης»,η κυρίαρχη ιδεολογία αποπροσανατολίζει την κοινή γνώμη από την κατανόηση της γενεσιουργού αιτίας-ουσίας  του φαινομένου της (της κρίσης),γεγονός κοινωνικά αναγκαίο για τη διατήρηση και διαφύλαξη των υφιστάμενων σχέσεων παραγωγής.

Οι αυταπάτες της αστικής δικαιοσύνης

Όσο και αν η φιλελεύθερη ιδεολογία αποπειράται να αποδείξει ότι κατέχει την αληθινή,την ορθολογική,τη μοναδικά κατάλληλη και την εγγενή με τη φύση του ανθρώπου αντίληψη για την οργάνωση των κοινωνιών,τόσο θα προσκρούει στις ίδιες της τις αντιφάσεις,καθώς αποδίδει την αιτία των φαινομένων είτε σε ιδεαλιστικές παρθενογενέσεις(σε αιώνιες και απαράβατες αλήθειες) είτε στην εξέλιξη των ιδεών που συντελείται στα κεφάλια των ανθρώπων του πνεύματος,παραγνωρίζοντας τα εξωτερικά ερεθίσματα και την αλληλεπίδραση των τελευταίων με την εκάστοτε κοινωνικοοικονομική οργάνωση.

Η μορφή του σύγχρονου κράτους

Είναι γεγονός πως στη σύγχρονη περίοδο,και ιδίως τα τελευταία οκτώ χρόνια παρατηρείται μια απαξίωση του πολιτικού συστήματος,που  καταγράφεται ως  διαρκής δυσπιστία και αρνητική διάθεση εκ μέρους των λαών  προς αυτό.

''Είναι ο ολοκληρωτικός καπιταλισμός,ηλίθιε''*

Μια ευσύνοπτη σύνδεση των γεωπολιτικών εξελίξεων στη Μέση Ανατολή με το νέο στάδιο του καπιταλισμού

Με αφορμή τη συμφωνία μεταξύ Ευρωπαϊκής Ένωσης και Τουρκίας στις  18 Μαρτίου για το διακανονισμό του προσφυγικού, καθώς και με  βάση προηγηθείσες και συνεχιζόμενες διαβουλεύσεις των πολιτικών εκπροσώπων του κεφαλαίου ή  και τις ερμηνείες των ειλώτων δημοσιογράφων του, παρατηρείται έντονα η μετατόπιση του προβλήματος από την ολοσχερή αντιμετώπισή του στον τρόπο διαχείρισής του.Η στάση αυτή μοιάζει μεν παράλογη,αλλά είναι εξ’ολοκλήρου ευκαταφρόνητη,εφόσον ο πόλεμος αποτελεί βορά για τη διατήρηση του συστήματος,άρα από το πεδίο επίλυσης του προβλήματος μεταστρεφόμαστε στο πεδίο άμβλυνσης-εξομάλυνσης  του, διευθέτησης δηλαδή των προσφυγικών ροών με αναποτελεσματικό και ιταμό τρόπο.

Η τεχνολογική ανάπτυξη ως όριο του καπιταλισμού

Κατά τον παρελθόντα  μήνα, διεξήχθη στο Νταβός της Ελβετίας  το  46 ο συνέδριο του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ, όπου η διεθνής πλουτοκρατία και οι πολιτικοί εκπρόσωποι του κεφαλαίου συνευρέθησαν, ώστε να συζητήσουν τα ισχύοντα και επερχόμενα προβλήματα που παρατηρούνται και εκτιμώνται σε διατλαντικό επίπεδο. Ένα από τα κεντρικά ζητήματα που καταπιάστηκαν οι παρευρισκόμενοι ,ήταν η  «τέταρτη Βιομηχανική Επανάσταση» ως παρεπόμενη των τριών προηγούμενων, πρώτα εκείνης του ‘’ατμού’’, δευτερευόντως του ‘’ηλεκτρισμού’’ και ακολούθως της ‘’ηλεκτρονικής’’.

Το απάνθρωπο δικαίωμα της ιδιοκτησίας

Ένα από τα κορυφαία ,σε ταξινομική κλίμακα αρχών ,προτάγματα της Γαλλικής Επανάστασης και εν γένει της φιλελεύθερης ιδεολογίας ,ήταν το ανθρώπινο δικαίωμα της ιδιοκτησίας ,το οποίο είναι  φυσικά κατοχυρωμένο στα Συντάγματα-θεμέλια των αστικών κρατών .

Δεν πρόκειται για ''τεχνική''...αλλά για πολιτική κρίση

Οι  εσωκομματικές εκλογές  στη  Ν.Δ.,που ήταν προγραμματισμένες να διεξαχθούν την Κυριακή, 22 Νοεμβρίου, αναβλήθηκαν λόγω  τεχνικού  προβλήματος  που  παρουσιάστηκε στο  ηλεκτρονικό σύστημα ψηφοφορίας.Έκτοτε,έως σήμερα πολλοί σχολιαστές  εμβρόντητοι, κάνουν  λόγο για κρίση στο εσωτερικό της  συντηρητικής  παράταξης που δε δύναται να διεξαγάγει και να ‘’κερδίσει’’   ούτε τις  δικές τις εκλογές.Η άποψη αυτή,δεν είναι καθόλου λανθασμένη.Άλλωστε,δύο μέρες τώρα  εξαπολύονται πυρά από τον ένα υποψήφιο στον άλλο,τίθενται ζητήματα συνεδρίου,καθώς και παραίτησης μελών της Κεντρικής Εφορευτικής Επιτροπής.Ωστόσο,η απόδοση  της κρίσης σε ‘’τεχνικά’’ ζητήματα και  ειδικά ο  χαρακτηρισμός της ως  απρόβλεπτης,υποβαθμίζει το σημαντικότερο νόημα της,που δεν είναι παρά πολιτικό και  χρονολογείται  -άμεσα -από τη στιγμή που προκηρύχθηκαν οι εσωκομματικές εκλογές,ενώ –έμμεσα- από την τελευταία πενταετία των σκληρών μνημονιακών πολιτικών.